Εκτός από την προστασία των δημιουργών, η τεχνική πρόοδος δημιούργησε την ανάγκη προστασίας των ερμηνευτών – εκτελεστών καλλιτεχνών, παραγωγών υλικών φορέων ήχου ή/και εικόνας καθώς και των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών.
Τα φυσικά και νομικά αυτά πρόσωπα εισφέρουν πολύτιμα στη δημόσια εκτέλεση, την αναπαραγωγή, τη διάδοση ή και την παραγωγή κάποιων πνευματικών έργων.
Λόγω της τεχνικής δυνατότητας εγγραφής και της ευκολίας του πολλαπλασιασμού των αντιτύπων έργων, οι εισφορές αυτές χρειάζονται προστασία για να μην γίνονται αντικείμενο οικειοποίησης και αθέμιτης εκμετάλλευσης από τρίτους.
Προς την κατεύθυνση αυτή θεσπίσθηκαν ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις, παράλληλες προς την πνευματική ιδιοκτησία και δημιουργήθηκε η κατηγορία των συγγενικών δικαιωμάτων, ήτοι συγγενικών προς την πνευματική ιδιοκτησία.
Συγγενικά δικαιώματα αναγνωρίζονται από τον ελληνικό νόμο για:
- τον καλλιτέχνη που ερμηνεύει ή εκτελεί
- τον παραγωγό των υλικών φορέων ήχου ή/και εικόνας
- το ραδιοτηλεοπτικό σταθμό που εκπέμπει
- τον εκδότη του εντύπου που έχει φροντίσει για τη στοιχειοθεσία και τη σελιδοποίηση
- εκείνον που δημοσιεύει αδημοσίευτα έργα δημιουργών που δεν βρίσκονται εν ζωή
- τον κατασκευαστή βάσεων δεδομένων
Πως προέκυψε το συγγενικό δικαίωμα;
Πότε θεσμοθετήθηκε το συγγενικό δικαίωμα στη χώρα μας;
Σε ποίους αναγνωρίζονται συγγενικά δικαιώματα;
Ποία δικαιώματα προβλέπει ο νόμος υπέρ των δικαιούχων των συγγενικών δικαιωμάτων;
Ποίοι φορείς συγγενικών δικαιωμάτων εκπροσωπούν στη χώρα μας τους παραγωγούς και τους καλλιτέχνες εκτελεστές – ερμηνευτές;
Ποιός καταβάλει την εύλογη αμοιβή για τη δημόσια εκτέλεση ενός ηχογραφημένου μουσικού έργου;
Ποία είναι η διάρκεια προστασίας των συγγενικών δικαιωμάτων;
Ποίες είναι οι διαφορές μεταξύ πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων;
Διαβάστε τη συνέχεια…
